Η Ανθρωποσοφία Αποκαλύπτει το Δεύτερο Ερχομό: Αντίληψη του Χριστού στο Αιθερικό (επίπεδο)

14 Ιανουαρίου 2017-24 Δεκεμβρίου 2017

Ο Ντάγκλας Γκάμπριελ μεταφράζει το Γεγονός της Δαμασκού με προσωπικό τρόπο έτσι ώστε κι’ άλλα άτομα που είχαν την εμπειρία να την κατανοήσουν.  Παραθέτει επίσης τις ενδείξεις του Ρούντολφ Στάινερ που αποσαφηνίζουν το πνευματικό αυτό γεγονός, γι’ αυτούς που προσμένουν μελλοντικά τη συνάντηση με το Χριστό.

To read this post in English:

Anthroposophia Reveals the Second Coming: Perceiving Christ in the Etheric

                                                                                                  

Γεννήθηκα διορατικός και είδα αγγέλους να πετούν στη γήινή μας σφαίρα, άκουσα αρχαγγέλους να ηχούν την αρμονική μουσική τους δια μέσου των πάντων και αισθάνθηκα το θεϊκό χέρι να μου δίνει οδηγίες στη γλώσσα του πνεύματος.  Το πρόβλημα ήταν ότι σχεδόν κανείς άλλος γύρω μου δεν είδε, δεν άκουσε ή δεν αισθάνθηκε αυτές τις οντότητες.  Είχα περισσότερες συνομιλίες με τις οντότητες αυτές στα νιάτα μου παρά με την οικογένειά μου και τους φίλους μου.  Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άλλοι δεν αντιλαμβανόταν αυτές τις άλλες διαστάσεις και δεν βίωναν εκείνες τις οντότητες ολόγυρά τους.  Για μένα η φύση ήταν γεμάτη από στοιχειακά όντα που μπορούσαν να αναφέρουν την προέλευση και τη φύση τους.  Μπορούσα να δω ότι οι υψηλές πνευματικές οντότητες ήταν ομαδοποιημένες σε ιεραρχίες και ότι πετύχαιναν πολλά πράγματα μέσω των συγκεκριμένων στοιχειακών όντων τους.

Το να διαβάζω τη σκέψη των άλλων ήταν πολύ εύκολο και συχνά μπορούσα να διαβάζω τα συναισθήματά τους και τις πράξεις τους καλύτερα από αυτούς, ειδικά όταν ενεργούσαν χωρίς σκέψη, που είναι αυτό που κάνει ο πολύς κόσμος τις περισσότερες φορές.  Όλη τη ζωή μου έψαχνα τον τρόπο να μιλήσω για το χάσμα που υπάρχει μεταξύ της συνηθισμένης υλιστικής αντίληψης του κόσμου και της αντίληψης του κόσμου από τη σκοπιά του ενορατικού, ενακουστικού και διαισθητικού ατόμου σαν εμένα.

Το χάσμα μεταξύ υλιστικής και ενορατικής αντίληψης είναι τόσο μεγάλο που πραγματικά δεν έχω λόγια να περιγράψω εκείνα τα οδυνηρά χάσματα αντίληψης στη νιότη μου.  Όταν έφτασα στην ηλικία των εννέα ετών, συνειδητοποίησα ότι το χάσμα είναι πολύ μεγάλο για να το περπατήσω εκτός αν μπορούσα να φτιάξω κάποιο είδος γέφυρας για να περάσω απέναντι από τον μη πνευματικό υλισμό της εποχής μας στο πραγματικά ζωντανό σκέπτεσθαι, αισθάνεσθαι και θέλειν.  Η τρίπτυχη διαίρεση της ψυχής σε σκέπτεσθαι, αισθάνεσθαι και θέλειν προκαλεί μια μικρή κρίση στην ψυχή ενός υλιστή που προσπαθεί να συμπτύξει τις τρείς διαφορετικές σφαίρες δραστηριότητας σε μια ενιαία συνείδηση.  Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι υπάρχουν τρείς ξεχωριστές ψυχικές ικανότητες που πρέπει να κατανοηθούν για να προκύψει μια ισορροπημένη προσωπικότητα.

Επειδή είχα τη δυνατότητα να βλέπω τα βασικά προβλήματα που είχαν οι άνθρωποι, έγινα ψυχικός αναγνώστης και χρησιμοποίησα ανάγνωση της παλάμης, χαρτιά ταρώ, τράπουλες, αστρολογία και πολλές άλλες μεθοδολογίες ως εργαλεία για να βοηθήσω τους ανθρώπους να μάθουν να αντιλαμβάνονται τους εξωτερικούς και εσωτερικούς τους κόσμους υπό το φως των πνευματικών αρχών.  Με το να βοηθήσω την ανύψωση της συνείδησης του ατόμου που βοηθούσα, του έδινα την ευκαιρία να αντιληφθεί τον κόσμο όπως κι εγώ, γεμάτο από πνευματικές οντότητες που προσπαθούν να μας βοηθήσουν να ανεβούμε τη σκάλα της συνείδησης.

Η γέφυρα μεταξύ του εξωτερικού και του εσωτερικού κόσμου της ανθρώπινης ψυχής ακόμη δεν έχει κατανοηθεί από τη φιλοσοφία, την ψυχολογία ή τη φυσική επιστήμη.  Αυτό που γίνεται στην ψυχή είναι αόρατο και πολύ δύσκολο να κατανοηθεί με τους περιορισμούς των πέντε αισθήσεων.  Για μένα υπήρχαν δώδεκα αισθήσεις που ακτινοβολούσαν στην ψυχή μου από τον κόσμο των άστρων, που θα πρέπει να τις δουλέψουμε για να κατανοήσουμε τον κόσμο που βλέπουμε έξω από τον εσωτερικό μας κόσμο.  Αυτές οι δώδεκα αισθήσεις με βοήθησαν να καταλάβω την ιεραρχία των πνευματικών οντοτήτων που συνεργάζονται για να δημιουργήσουν τόσο τον εσωτερικό όσο και τον εξωτερικό κόσμο.

Υπήρχαν επίσης και επτά ήχοι που άκουγα όλη την ώρα να ηχούν στην καρδιά μου.  Οι ήχοι αυτοί έρχονταν από τις ιεραρχίες που δημιούργησαν και συντηρούν τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος και οι οποίες αντανακλώνται στα εφτά κύρια όργανα των ανθρώπινων σωμάτων.  Όταν τα άστρα και οι πλανήτες εναρμονίζονταν, μπορούσα να ακούσω τη φωνή του Θείου που αντηχούσε στην καρδιά μου και ακτινοβολούσε μέσα από όλο μου το σώμα.  Για μένα σαν παιδί ήταν φυσιολογικό απλά να κάθομαι ακίνητος και να είμαι πλήρως ικανοποιημένος, χαρούμενος και να τρέφομαι από όλες αυτές τις οντότητες που κινούνταν μέσα και γύρω μου και επιθυμούσαν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο.

Γέμιζα τόσο πολύ με αγάπη και φως-σοφίας που η καρδιά μου φαινόταν ότι θα εκραγεί.

Τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ήμουν το μόνο άτομο που είχα παρόμοιες εμπειρίες.  Προσπάθησα να βοηθήσω άλλους να καταλάβουν ότι τα επουράνια είναι στην πραγματικότητα γύρω μας, αν τα αντιληφθούμε με τα τρία μέρη της ψυχής μας ταυτόχρονα.

Όταν πια μεγάλωσα αρκετά και θέλησα να «ταξιδέψω» μέσα στον πνευματικό κόσμο, βρέθηκα μπροστά σε μια ξεχωριστή εμπειρία που όλες οι προηγούμενες ωχριούν μπροστά της.  Όταν καθόμουν και προσευχόμουν και διαλογιζόμουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, συναντούσα ένα θεϊκό θηλυκό όν που ήταν τριαδικό και πλήρες σοφίας.  Την είδα σαν θεϊκή Μητέρα Μαρία, Εύα και Βασίλισσα των Ουρανών.

Αυτή έγινε οδηγός μου που με βοήθησε με μια μεγαλειώδη εμπειρία.  Εδώ και πέντε δεκαετίες με διδάσκει συνεχώς τη σημασία της εμπειρίας εκείνης.  Με πήρε από το χέρι και μου έδωσε κουράγιο να προχωρήσω στην εμπειρία που φαινόταν ότι αφαιρούσε όλες τις πτυχές της φίλαυτης προσωπικότητάς μου.  Αυτός ο τύπος του καθαρισμού του κατώτερου εαυτού προσφέρει ταπείνωση στην ψυχή και ζωογονεί το πνεύμα, γεννώντας ένα άφθαρτο φόρεμα φωτός που εξαγνίζεται με φωτιά.  Είχα ήδη περάσει τις δοκιμασίες της γης, νερού και του αέρα με τη βοήθεια της Μητέρας και ήμουν έτοιμος τώρα για τη δοκιμασία της φωτιάς που είναι η πλέον οδυνηρή και δύσκολη.

Όταν πλέον μάζεψα τα πολύτιμα στοιχεία της γης, του νερού και του αέρα από τους φίλους μου τα στοιχειακά όντα, η Μητέρα με πήρε από το αριστερό χέρι και ανεβήκαμε σε μια αραιή ατμόσφαιρα όπου όλα ήταν ακίνητα και άδεια αλλά γεμάτα από ενεργό άκουσμα.  Όταν η Μητέρα άφησε το χέρι μου τρόμαξα επειδή ανέβηκα πιο πάνω μέσα στην αραιή ατμόσφαιρα της κοσμικής ακινησίας που φαινόταν να καταλαμβάνει όλο το χώρο σε μια ενιαία συνείδηση.  Κάποια στιγμή που ακινητοποιήθηκα πλήρως και άδειασα, μπόρεσα να δω το πλησίασμα της μεγαλειωδέστατης δύναμης συνείδησης με παντοτινή ενσαρκωμένη αγάπη που ερχόταν προς το μέρος μου.

Αμέσως με χτύπησε ένα αστραφτερό φως που φάνηκε να είναι ο εσωτερικός πυρήνας μου που έρχονταν προς τα εμένα από έξω.  Η οντότητα αυτή ήταν ένας αστραφτερός φωτεινός πρόδρομος  της σαρωτικής δύναμης αγάπης που έρεε προς το μέρος μου.  Έπεσα κάτω και έκρυψα το πρόσωπό μου από το αστραφτερό φως, γνωρίζοντας ότι δεν ήμουν άξιος να βρίσκομαι μπροστά σ’ αυτή την αγνή αγάπη.

Ο Πρόδρομος με πλησίασε και ακούμπησε το κεφάλι μου λέγοντάς με να σηκωθώ και να αφήσω τον γεμάτο φως, ήχο της ουράνιας αρμονίας και την αγάπη του Θείου να ρεύσει μέσα μου.

«Μη προσπαθείς να κρατηθείς στο φως, τον ήχο ή την αγάπη – απλά άφησέ τα να σε διαπεράσουν και να καθαρίσουν την ψυχή σου και να φωτίσουν το πνεύμα σου» άκουσα μια φωνή να λέει.

Γνωρίζοντας ότι δεν το άξιζα, αλλά ότι θα έπρεπε να υπακούσω στον Πρόδρομο, σηκώθηκα και μπόρεσα πλέον να δω, να ακούσω και να αισθανθώ από μεγάλη απόσταση το πλησίασμα της αγνής αγάπης που ανήγγειλε ότι Αυτός ήταν ο Συμπαντικός Χριστός που έφτιαξε αυτή τη συνείδηση που ενσάρκωσα και μπόρεσα να δω το πλησίασμά Του.  Η εμφάνιση του Κοσμικού Χριστού ήταν πέρα από κάθε περιγραφή με λέξεις ως πρός το μέγεθος, το σχήμα, το χρώμα, τον ήχο και οποιαδήποτε άλλη γήινη αίσθηση.  Πραγματικά ο Κοσμικός Χριστός είναι απερίγραπτος επειδή στη θέασή Του η ψυχή βλέπει επίσης αυτό που είναι η ίδια της καθώς στέκεται μπροστά στο δημιουργό της, στο γονέα της.

Από τη μια συνείδηση στην άλλη, όπως ένα παιδί προς το γονέα, είδα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον και ήταν η δική μου Εγώ συνείδηση που εξελισσόμενη στο πνευματικό μονοπάτι οδηγεί πίσω στον δημιουργό.  Η δική μου Εγώ συνείδηση μου δόθηκε από το Συμπαντικό Χριστό και κάποια μέρα θα ενωθεί πάλι μαζί Του. Κατάλαβα ότι η γη δημιουργήθηκε από τη Μητέρα της Σοφίας σαν σκηνή πάνω στην οποία η δική μου Εγώ συνείδηση μπορεί να ξεδιπλωθεί ανάμεσα στους εσωτερικούς και εξωτερικούς κόσμους.

Αυτό που συνειδητοποίησα κατόπιν ήταν πέρα από λέξεις.  Τη στιγμή εκείνη κατάλαβα ότι ο εξωτερικός κόσμος των αισθήσεων έφερνε τη δική μου ατομική Εγώ συνείδηση σε μένα κάθε φορά που συνειδητά έβλεπα τον κόσμο.  Ήταν σοκαριστικό και τέτοια αποκάλυψη για μένα που το ατομικό μου Εγώ εξερράγη, απλώθηκε και αγκάλιασε όλο τον κόσμο.  Όλος ο κόσμος μου έστελνε από το Συμπαντικό Χριστό αυτή ακριβώς τη θρέψη που χρειαζόμουν για να χτίσω την ατομική Εγώ συνείδησή μου από τον εξωτερικό κόσμο.

Μου δόθηκε η κατανόηση ότι ο κόσμος των εννοιών και των αναμνήσεων ήταν μιά εσωτερική Εγώ συνείδηση που χτίστηκε από όλες τις εμπειρίες που συσσώρευσα από την παρατήρηση τόσο του εξωτερικού όσο και του εσωτερικού κόσμου.  Το τεράστιο χάσμα μεταξύ του δικού μου Εγώ και του κόσμου αμέσως γεφυρώθηκε και το αποτέλεσμα ήταν να εξαφανιστεί ο χώρος και ο χρόνος και να μη περιορίζουν πλέον την ατομική μου Εγώ συνείδηση.

Όταν συνειδητοποίησα ότι και η εσωτερική μου Εγώ συνείδηση έχει επίσης χτιστεί από τα δώρα του Χριστού της ανώτερης συνείδησης και αγάπης, είδα ότι μπορούσα να βρίσκομαι σε δυο σημεία ταυτόχρονα με τη συνείδησή μου και να μη χάνω συνοχή ακόμη και με τη διάλυση του χώρου και του χρόνου έτσι ώστε μια πνευματική γέφυρα θα μπορούσε να φτιαχτεί μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού κόσμου.  Γνώριζα ότι πίσω από κάθε αντίληψη, συμπεριλαμβανομένης της αντίληψης των σκέψεων και των αναμνήσεων, ο Χριστός δίνει ενεργή ώθηση στην ανώτερή μου Εγώ συνείδηση να αντιλαμβάνεται την πνευματική φύση του κόσμου που αποτελείται από πνευματικές οντότητες και δεν περιορίζεται από το χρόνο και το χώρο.

Η γη, το νερό, ο αέρας και η φωτιά που δημιούργησαν τον εξωτερικό κόσμο είναι σκιές ανώτερων οντοτήτων που κρύβονται πίσω από το χώρο και το χρόνο έτσι ώστε οι άνθρωποι να ξυπνήσουν με τις δικές τους προσπάθειες και να εξελίξουν την ατομική συνείδησή τους.

Ο εξωτερικός κόσμος δημιουργήθηκε για να φέρει την ατομική μας Εγώ συνείδηση σε μας όταν αντιλαμβανόμαστε.  Η αντίληψη καθ’ εαυτή είναι η συνάντηση της εσωτερικής Εγώ συνείδησης με την ατομική Εγώ συνείδησή μας που έρχεται προς εμάς για να μας διδάξει ποιοί πραγματικά είμαστε, παιδιά του Συμπαντικού Χριστού που δημιούργησε την Εγώ συνείδησή μας και είναι ο στόχος της εξέλιξής μας.  Η δική μας Εγώ συνείδηση κάποια μέρα θα είναι η ίδια με την Εγώ συνείδηση του Συμπαντικού Χριστού.  Αυτό επιτυγχάνεται από ένα ομαδικό ανθρώπινο πνεύμα που συνίσταται από ατομικά «Εγώ» που έγιναν πλήρη και Χριστοποιήθηκαν μέσω του μονοπατιού της πνευματικής αυτο-εξέλιξης, το ίδιο μονοπάτι που πήρε ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ.

Ήταν σοκαριστικό για μένα το ότι είχα δυο ξεχωριστά «Εγώ» και ότι το εσωτερικό Εγώ εκδηλώνεται σαν παρελθόν με διανοητικές εικόνες των αντιλήψεων που γίνονται μνήμες.  Είχα την εντύπωση ότι ο εσωτερικός μου κόσμος είναι το σπίτι του Εγώ μου, όχι ότι μια άλλη πλευρά του Εγώ μου έρχονταν να με συναντήσει από τον εξωτερικό κόσμο.  Η ακτινοβόληση εντός μου του εξωτερικού μου Εγώ, του Εγώ του Συμπαντικού Χριστού, μέσα στην ψυχή μου ήταν αντίληψη που ερχόταν προς το μέρος μου από το μέλλον.  Το εξωτερικό Εγώ είχε ήδη δημιουργηθεί στον πνευματικό κόσμο όπου δεν υπάρχει χώρος και χρόνος.

Αυτό το ανώτερο Εγώ από τον εξωτερικό κόσμο, ήταν ήδη πλήρες και ακτινοβολούσε μέσα μου από τον εξωτερικό κόσμο.  Οι ιεραρχίες που δημιούργησαν τον κόσμο έχουν δημιουργήσει επίσης όλες τις πτυχές της εξέλιξης που θα χρειαστώ για να ενσαρκώσω αυτό το εξωτερικό Εγώ, που ακτινοβολεί εντός από τον περιβάλλοντα χώρο και δεν περιορίζεται από το χρόνο.  Συνειδητοποίησα ότι το ένα Εγώ ζει στο παρελθόν ενώ ένα άλλο Εγώ έρχεται προς το μέρος μου από έξω και φτιάχνει την Εγώ συνείδησή μου από το μέλλον.

Για να καταλάβω πλήρως αυτό το Εγώ, άφησα τη συνείδησή μου να διασταλεί και να περάσει το χρόνο.  Αρχικά δεν κατάλαβα όλες τις συνέπειες αυτής της δυαδικότητας αλλά όταν το κατανόησα, άρχισα να σπάω σε πολλά μικρά κομμάτια και να εκρήγνυμαι μέσα στον κόσμο της αγάπης που με περιέβαλλε και ήταν γεμάτος από την παρουσία του Πρόδρομου και του Συμπαντικού Χριστού.

Σε αυτό που μου φάνηκε κλάσμα δευτερολέπτων, αιώνια σοφία και απεριόριστη γνώση βάρυναν τόσο τη συνείδησή μου που δεν μπορούσα πια να σταθώ ψηλά στη σφαίρα του ζώντος Συμπαντικού Χριστού.  Η συνείδησή μου επιβραδύνθηκε και έγινε βαριά και μια θολή νύστα με γέμισε. Μπορούσα να αισθανθώ το χέρι της Μητέρας να με κρατά από το χέρι και να με οδηγεί πίσω στο σώμα μου που μπορούσα να το δω να κάθεται ακίνητο σαν πεθαμένο που το φρόντιζαν τα στοιχειακά.  Δεν ήθελα να πάω πίσω στο σώμα μου και στα ακανόνιστα όριά του.  Μ’ έπιασε νύστα και βυθίστηκα στα όνειρα καθώς η Μητέρα μ’ έβαζε πίσω στο σώμα μου και με ξάπλωσε να ξεκουραστώ στη θεϊκή ειρήνη που με σκέπασε.

Η εμπειρία που περιέγραψα συνέβη πολλές φορές στη ζωή μου και ποτέ δεν προσπάθησα να την αναφέρω σε κανέναν επειδή πίστευα ότι δεν θα καταλάβουν και θα με πάρουν για τρελό.  Αλλά στη διάρκεια της ζωής μου συνάντησα άλλους που είχαν αυτή την εμπειρία και μπορούσα διορατικά να δω τα αποτελέσματα που άφησε στις καρδιές τους κάτι σαν φωτεινές σταγόνες φωτός σε χρώμα ροζ.  Όλοι οι άνθρωποι που συνάντησα οι οποίοι είχαν την εμπειρία έγιναν στενοί φίλοι και δάσκαλοι.  Κάναμε αυτή την εμπειρία σημείο αναφοράς για όλα αυτά που ήρθαν πριν και μετά από αυτή.

Τις πιο πολλές φορές οι άνθρωποι έχουν την εμπειρία μία μόνο φορά στη ζωή τους και αυτό αρκεί για να τους εμπνέει για το υπόλοιπο της ζωής τους.  Σχεδόν όλοι όσοι βιώνουν το Συμπαντικό Χριστό τελικά βρίσκουν το δρόμο τους στα έργα του Δρα Ρούντολφ Στάινερ, του ιδρυτή της Ανθρωποσοφίας, που δίνει την καλύτερη περιγραφή αυτού του εξαιρετικού συμβάντος.  Ο Στάινερ αποκαλεί την εμπειρία αυτή «Το Γεγονός της Δαμασκού» αναφερόμενος στην εμπειρία του Σαούλ στο δρόμο προς τη Δαμασκό.

Η Βίβλος περιγράφει τον Σαούλ από την Ταρσό ως ένα σκληρό διώκτη των Χριστιανών.  Κατευθύνονταν προς τη Δαμασκό κυνηγώντας Χριστιανούς όταν ένα εκτυφλωτικό φως τον χτύπησε και τον τύφλωσε.  Ο Σαούλ άκουσε μια φωνή να τον ρωτά γιατί καταδιώκει τους Χριστιανούς.  Ο Σαούλ ρώτησε ποιανού ήταν η φωνή και η απάντηση ήταν του Ιησού, αυτού που δίωκε ο Σαούλ.  Ο Ιησούς μετά είπε στον Σαούλ να σταματήσει τη δίωξη των Χριστιανών, να πάει στη Δαμασκό και να περιμένει προσευχόμενος.  Μετά από τρεις μέρες ο Κύριος υπέδειξε στον Ανανία να πάει στον Σαούλ και να τον γιατρέψει από την τύφλωση και μετά να του διδάξει σχετικά με την αληθινή φύση του αναστάντος Χριστού.

Ουσιαστικά ο Ανανίας εξήγησε στο Σαούλ τι του είχε συμβεί και του δίδαξε τη σοφία που απαιτείται για να κατανοήσει το «Γεγονός της Δαμασκού».  Ο Σαούλ άλλαξε το όνομά του σε Παύλος και κατόπιν έγινε ένας από τους πιο σημαντικούς δασκάλους του Χριστιανισμού.  Έτσι ο Παύλος έγινε ένας από τους πρώτους ανθρώπους που είδαν τον Συμπαντικό Χριστό στο Γεγονός της Δαμασκού.

Πριν από χρόνια συνάντησα ένα άτομο για το οποίο μπορούσα αμέσως να πω ότι είχε βιώσει το Γεγονός της Δαμασκού.  Αμέσως γίναμε φίλοι και τελικά παντρευτήκαμε.  Από την αρχή η Τύλα η σύζυγός μου ήταν εστιασμένη στο να γράψει σχετικά με το Συμβάν της Δαμασκού που είχε βιώσει πολλά χρόνια πριν.  Εγώ είχα προσπαθήσει να γράψω κάποια χρόνια νωρίτερα για την Οντότητα της Σοφίας, που ο Ρούντολφ Στάινερ αποκαλεί Ανθρωποσοφία.  Μου πήρε τη δουλειά μιας ζωής σε συγκριτική θρησκειολογία.  Τελικά το συμπύκνωσα σε στίχους και ποιήματα που υμνούν το θεϊκό θηλυκό.

Η δουλειά εκείνη ήταν μόνο μια αρχή και δεν με ικανοποιούσε στην προσπάθειά μου να αποκαλύψω την Οντότητα της Σοφίας. Ήταν πολύ λίγη συγκρινόμενη με τις εμπειρίες που η Τύλα κι εγώ είχαμε για τη Σοφία και το Συμπαντικό Χριστό.

Κατά καλή μου τύχη η Τύλα ήταν ήδη μια εκ βαθέων σπουδάστρια του Ρούντολφ Στάινερ και μπορούσαμε να συζητήσουμε το Γεγονός της Δαμασκού υπό το φως της Ανθρωποσοφίας, που ρίχνει το περισσότερο φως στο νόημα αυτού του βιώματος.  Η Τύλα επέμενε ότι θα πρέπει να γράψουμε για τις επισημάνσεις του Ρούντολφ Στάινερ ως προς το τι απαιτείται για την κατανόηση του Συμπαντικού Χριστού-Ανθρωποσοφίας (Σοφία).  Ο Στάινερ τόνισε ότι στην εποχή μας χρειαζόμαστε τη Σοφία του Χριστού.

Αντιλήφθηκα ότι η Τύλα είχε δίκαιο και ότι θα έπρεπε να πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή και να διαθέσουμε όσο χρόνο χρειαζόταν για να περιγράψουμε τις προκαταρκτικές μελέτες της Σοφίας που θα οδηγούσαν και άλλους στη ζωντανή εμπειρία του Συμπαντικού Χριστού.  Ο Στάινερ αποκαλεί το Γεγονός της Δαμασκού με πολλά ονόματα όπως: η εμπειρία του Αιθερικού Χριστού, ο δεύτερος ερχομός του Χριστού, η εμφάνιση του Χριστού στο αιθερικό επίπεδο, και πολλά άλλα.  Αυτή είναι η Σοφία της Ανθρωποσοφίας που ο Ρούντολφ Στάινερ αποκαλεί Σοφία του Συμπαντικού Χριστού.

Με την Τύλα αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε το μονοπάτι και αρχίσαμε να γράφουμε την τριλογία των βιβλίων με τίτλο Το Ευαγγέλιο της Σοφίας. Στον τρίτο τόμο δίνουμε την περιγραφή της συνάντησης του Αιθερικού Χριστού και τη συνοδευτική κοσμοθεωρία που είναι απαραίτητη για την κατανόηση του Γεγονότος της Δαμασκού, όπως ο Ανανίας εξήγησε στον Σαούλ αυτό που είχε βιώσει.  Ο Ανανίας μετέφερε τη σοφία της Σοφίας στον Σαούλ για να κατανοήσει τον Συμπαντικό Χριστό όπως αυτός του εμφανίστηκε στο δρόμο για τη Δαμασκό.  Το Ευαγγέλιο της Σοφίας είναι παρόμοιο με τις οδηγίες που έδωσε ο Ανανίας στο Σαούλ.  Ελπίζουμε ότι με την παρουσίαση της Σοφίας, της Σοφίας του Χριστού, θα βοηθήσουμε άλλους που βίωσαν το Γεγονός της Δαμασκού να εντάξουν το βίωμα στην κοσμοθεωρία που έχει το Συμπαντικό Χριστό στο κέντρο.

Αφού γράψαμε Το Ευαγγέλιο της Σοφίας, κατόπιν γράψαμε άλλα δυο βιβλία με τίτλους Το Αιώνιο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα για τα Παιδιά της Σοφίας και Οι Αιώνιοι Αιθέρες για να εξηγήσουμε τη φύση των αιθερικών σφαιρών όπου ζει τώρα ο Χριστός.  Αυτός ο αιθερικός κόσμος αντανακλάται επίσης στο αιθερικό σώμα του ανθρώπου και περιέχει τη σοφία της Σοφίας και τη διαρκώς ανανεούμενη, ζωντανή δύναμη της αγάπης που φέρνει ο Συμπαντικός Χριστός στην ανθρωπότητα.  Ο Στάινερ παρουσίασε το πρόγραμμα σπουδών των σχολείων Waldorf με στόχο να εκπαιδεύσει το αιθερικό σώμα στην ηλικία 7-14 ετών, βασικά στα χρόνια του δημοτικού σχολείου.  Σύμφωνα με το Στάινερ όλος ο χρόνος – παρελθόν, παρόν και μέλλον- είναι χαραγμένος στο ανθρώπινο αιθερικό σώμα.

Όταν εκπαιδεύουμε σωστά το αιθερικό σώμα κατά τη διάρκεια της ευαίσθητης αυτής ηλικίας, το παιδί προσλαμβάνει τη σοφία χωρίς κόπο και οδηγείται σε αληθινή, ελεύθερη σκέψη που φυσιολογικά θα το τραβήξει προς τη Σοφία της Αγάπης του Χριστού.

Το αιθερικό σώμα του παιδιού θρέφεται μέσω ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που έχει «αιώνιες» επιδράσεις πάνω του.  Μέσω της αναγνώρισης της πραγματικής φύσης του αιθερικού επιπέδου όπου ζει ο Χριστός, το αναπτυσσόμενο παιδί προσλαμβάνει σοφία σαν τροφή για το αναπτυσσόμενο αιθερικό σώμα και μετατρέπει το αιθερικό σώμα σε αισθητήριο όργανο που μπορεί να δει τις πνευματικές οντότητες που βρίσκονται πίσω από το φυσικό κόσμο.  Η κοσμοθεωρία των Παιδιών της Σοφίας είναι ζωντανή και πλήρης σοφίας που γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ του υλικού και του πνευματικού κόσμου.

Το Αιώνιο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα ενεργεί σαν γέφυρα προς το πνεύμα φέρνοντας σε συγχρονισμό αυτά που διδάσκεται το παιδί με τους φυσικούς κύκλους ανάπτυξης του αιθερικού σώματος.  Το Αιώνιο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα είναι ένα μέσον καλλιέργειας και θρέψης των αιθερικών σωμάτων των Παιδιών της Σοφίας.

Τόσο η Τύλα όσο κι εγώ ήμασταν για πολλά χρόνια σπουδαστές του έργου του Ρούντολφ Στάινερ και είχαμε συμμετάσχει σε όλα τα επίπεδα της Ανθρωποσοφικής Κοινότητας, κάτι που συχνά μπορεί να είναι άτονο και βαρετό.  Πολλές πλευρές της Ανθρωποσοφίας αναπτύχθηκαν σε κοινότητες γύρω από σχολεία Waldorf, βιοδυναμικά αγροκτήματα, Ανθρωποσοφικά νοσοκομεία και κλινικές, κοινότητες Camphill για παιδιά και μεγάλους με ειδικές ανάγκες και πολλές άλλες εξειδικευμένες κοινότητες.  Είχαμε βαθιές σχέσεις με πολλές από αυτές τις κοινότητες και ομάδες. Και οι δυό μας είχαμε σπουδάσει τις παιδαγωγικές και ιατρικές οδηγίες και δουλέψαμε στην εφαρμογή των ιδεών του Στάινερ σε πολλές πρωτοβουλίες.

Μαζέψαμε όλα τα γραπτά μας και τα ανεβάσαμε στις ιστοσελίδες μας.  Τα γραπτά μας αυξανόταν συνέχεια.  Συνδεθήκαμε με πολλά εναλλακτικά δίκτυα ειδήσεων και γράψαμε επίκαιρα άρθρα για μια πληθώρα θεμάτων ιδωμένα μέσα από τους φακούς του Γεγονότος της Δαμασκού.

Καθώς η δουλειά μας μεγάλωνε αρχίσαμε να πιάνουμε όλο και μεγαλύτερα θέματα, όπως του Αιθερικού Χριστού, την ενσάρκωση του Άριμαν, τη φύση των δασκάλων και των άβαταρς, τη φύση του κακού, τα τρία ανθρώπινα εγώ, την οντότητα Ανθρωποσοφία και πολλά άλλα.  Γράψαμε ηλεκτρονικά βιβλία και εκτεταμένα άρθρα χρησιμοποιώντας τα λόγια του Στάινερ για να δώσουμε σύγχρονες διαστάσεις σε κρίσιμα θέματα.  Αλλά το πιο σημαντικό θέμα της εποχής μας είναι η συνάντηση με τον Αιθερικό Χριστό.  Ο Στάινερ υπέδειξε ότι ο ερχομός του Χριστού στο αιθερικό επίπεδο είναι το δεύτερο πιο σημαντικό γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία, μετά από το Μυστήριο του Γολγοθά- τη γέννηση, το θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Άν και ο Στάινερ υπέδειξε την καίριας σημασίας ανάγκη να μάθουμε για το Δεύτερο Ερχομό του Χριστού, πολύ λίγοι Ανθρωποσοφιστές έχουν ασχοληθεί με το θέμα και πέραν αυτού ένα παράξενο σύννεφο κρέμεται πάνω του.  Οποιοσδήποτε θα τολμούσε να αναφέρει ότι ενδεχόμενα είχε το βίωμα του Γεγονότος της Δαμασκού δεν θα είχε την καλύτερη αντιμετώπιση από τα μέλη της Ανθρωποσοφικής Κοινότητας.  Ένα τέτοιο άτομο συχνά απομονώνονταν και εξοστρακίζονταν.  Μια και ελάχιστοι Ανθρωποσοφιστές φαίνεται ότι είχαν ποτέ το βίωμα, κατά ειρωνεία δεν ήταν και το καλύτερο μέρος για να συζητήσει κανείς το θέμα.

Από τις λίγες εξαιρέσεις του κανόνα μεταξύ των Ανθρωποσοφιστών ήταν ο Σεργκέι Προκόφιεφ, που ήταν μέλος του κεντρικού συμβουλίου της Διεθνούς Ανθρωποσοφικής Κοινότητας στο Ντόρναχ, στην Ελβετία.  Έγραψε πολλά σχετικά με το Γεγονός της Δαμασκού στο βιβλίο του Νοβάλις-Παντοτινή Ατομικότητα.  Παρ’ όλα αυτά δεν ήταν και πολλοί αυτοί που μπόρεσαν να διαβάσουν και να καταλάβουν τη σύνοψη που έκανε ο Προκόφιεφ από το έργο του Στάινερ σ’ αυτά τα διαυγή και φωτεινά γραφτά.  Ο Προκόφιεφ δεν ισχυρίστηκε ότι είχε το βίωμα του Γεγονότος της Δαμασκού αλλά αποσαφήνισε το περιεχόμενο του βιώματος.  Παρ’ όλα αυτά κανείς Ανθρωποσοφιστής δεν συζητούσε το Γεγονός της Δαμασκού είτε με την Τύλα είτε μ’ εμένα.

Τελικά καταλάβαμε ότι δεν θα πρέπει να συζητάμε το θέμα του Γεγονότος της Δαμασκού ή το θέμα της συνάντησης με την Οντότητα Ανθρωποσοφία η οποία βοηθάει τον υποψήφιο στη θέαση του Συμπαντικού Χριστού στο αιθερικό πεδίο.

Αφού μελετήσαμε όλα όσα μπορέσαμε σχετικά με το Γεγονός της Δαμασκού, η Τύλα κι’ εγώ δουλέψαμε σκληρά για να φέρουμε μια άμεση και ζωντανή εμπειρία της Σοφίας (Ανθρωποσοφία) στους αναγνώστες μας.  Μελετήσαμε το Νοβάλις, για τον οποίο ο Στάινερ ανέφερε ότι είχε ένα βίωμα παρόμοιο με το Γεγονός της Δαμασκού ενώ βρισκόταν ακόμη στον πνευματικό κόσμο.  Μελετήσαμε οτιδήποτε είπε ο Στάινερ σχετικά με την αντίληψη, τις ανθρώπινες αισθήσεις, την ανάπτυξη των αιθερικών αισθητήριων οργάνων, τον ίδιο τον αιθερικό κόσμο, το ανθρώπινο αιθερικό σώμα και οτιδήποτε άλλο μπορούσε να ρίξει φως στο γεφύρωμα του χάσματος μεταξύ φυσικής αντίληψης και πνευματικής αντίληψης του Γεγονότος της Δαμασκού.

Τελικά πήγαμε πίσω στο πιό μυστηριώδες έργο του Στάινερ που ονομάζεται Ανθρωποσοφία-Ένα Απόσπασμα, πάνω στο οποίο δούλεψε σε όλη του τη ζωή και είπε ότι ακόμη δεν το είχε τελειώσει.  Το βιβλίο αυτό εστιάζει στα θέματα της αντίληψης, τις δώδεκα ανθρώπινες αισθήσεις και τις επτά διαδικασίες ζωής του σώματος.  Ελάχιστοι ανθρωποσοφιστές έχουν αναφερθεί στο έργο αυτό επειδή είναι εξαιρετικά περίπλοκο και παρουσιάζεται με αποσπασματικό τρόπο.  Παρ’ όλα αυτά πρόκειται για ένα από τα πλέον σημαντικά έργα του Στάινερ και τα μυστικά που αποκαλύπτει στο βιβλίο αυτό χτίζουν τη γέφυρα μεταξύ του υλικού και του πνευματικού κόσμου μέσω της μελέτης της ανθρώπινης αντίληψης.  Καταλάβαμε ότι το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού ήταν αυτό που ψάχναμε για να περιγράψουμε αυτό που βιώνουν οι άνθρωποι με τις αισθήσεις σχετικά με το Γεγονός της Δαμασκού.

Το να σηκώσουμε το πέπλο που κρύβει το μηχανισμό της ανθρώπινης συνείδησης σε σχέση με την αντίληψη είναι ισοδύναμο με το βίωμα του Γεγονότος της Δαμασκού.  Άν μπορούσαμε να αντιληφθούμε με ακρίβεια τον κόσμο, θα βλέπαμε την ιεραρχία και θα γνωρίζαμε ότι το πνεύμα του Χριστού, του δεύτερου προσώπου της Αγίας Τριάδας, εισήλθε στο φυσικό κόσμο και τον λύτρωσε. Ο φυσικός κόσμος ζωντανεύει από τη θυσία του Χριστού, από το Μυστήριο του Γολγοθά, που ο Στάινερ ονόμασε Το Σημείο Καμπής Του Χρόνου.

Το αίμα του Χριστού εισήλθε στην υλική γη και σταμάτησε το θάνατό της.  Ο Χριστός έφερε νέα ζωή στη γη και τώρα κατοικεί στην αιθερική σφαίρα η οποία ζωογονεί τη φαινομενικά νεκρή ύλη.  Το φυσικό σώμα του Χριστού πέθανε για να μπορέσει να ζήσει η γη.  Το αίμα του εισήλθε στη γη ως αιθερική αναζωογόνηση της υλικής γης που πέθαινε.  Η μάχη είναι ακόμη σε εξέλιξη και ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει.  Ο Χριστός εξακολουθεί να σταυρώνεται αυτή τη φορά στο αιθερικό επίπεδο, όπου καλά κρατεί η μάχη για τις ανθρώπινες ψυχές.  Ο υλισμός ρίχνει τη βαριά σκιά του στη γεμάτη φως αιθερική σφαίρα.

Κάθε άνθρωπος που πέφτει θύμα της ψευδαίσθησης του υλισμού σκοτεινιάζει το αιθερικό πεδίο και στη συνέχεια το αιθερικό του σώμα ξανασταυρώνει το Χριστό.

Με το ζωντάνεμα της αντίληψής μας και την ενδυνάμωση της ηθικότητάς μας μπορούμε να αυξήσουμε την ικανότητά μας να «δούμε» τα αόρατα πεδία του αστρικού και αιθερικού κόσμου.  Το αστρικό πεδίο είναι γεμάτο από τις ανθρώπινες επιθυμίες που είναι αόρατες και χρειάζονται πιο ανεπαίσθητα, «υπεραισθητικά» όργανα για να το αντιληφθούμε.  Το όνομα «αστρικό» αναφέρεται στη σφαίρα των άστρων του ουρανού που περιβάλλουν τη γη, συχνά αποκαλείται Ζωδιακός, το δαχτυλίδι των «ζωικών επιθυμιών».

Το άμεσο καθήκον του υποψηφίου είναι να «δαμάσει» τη ζωική φύση του φυσικού σώματός του έτσι ώστε εκείνες οι δυνάμεις να μετασχηματιστούν σε ανώτερα αισθητήρια όργανα που μπορούν να δουν μέσα στις αόρατες σφαίρες.  Το να δαμάσει κάποιος το αστρικό σώμα είναι το πρώτο βήμα σε κάθε μονοπάτι πνευματικής ανάπτυξης.  Ο υποψήφιος πρέπει πρώτα να μάθει να «διαβάζει» το αστρικό σώμα και μετά να αναπτύξει έλεγχο πάνω σε όλες τις επιθυμίες.  Αυτό στη συνέχεια επηρεάζει το αιθερικό σώμα (σώμα των «συνηθειών») και τελικά το ίδιο το φυσικό σώμα.  Η ανώτερη εγώ συνείδηση πρέπει να μάθει να «κυβερνά» το αστρικό σώμα και να χρησιμοποιεί το «αστρικό φως» που είναι ορατό με τα πνευματικά όργανα αίσθησης.

Αφ’ ότου ο υποψήφιος έχει δαμάσει το αστρικό σώμα με τον έλεγχο των επιθυμιών, το επόμενο βήμα είναι να αποτυπώσει καλές συνήθειες στο αιθερικό σώμα που στην ουσία είναι το σώμα του χρόνου και του ρυθμού.  Η μνήμη γράφεται πάνω στο αιθερικό σώμα του ανθρώπου μέσω συνηθειών, τελετών και επαναλαμβανόμενων πράξεων.  Αυτό που κάνει ένα άτομο σε καθημερινή βάση, δημιουργεί ρυθμικά δομικά στοιχεία στο αιθερικό σώμα.  Το αιθερικό σώμα όπως και το αστρικό σώμα είναι αόρατα στις πέντε αισθήσεις που είναι αποδεκτές από τη σύγχρονη επιστήμη.  Χρειάζεται εκπαίδευση για να μπορέσει κάποιος να «ακούσει» τους ρυθμικούς ήχους του αιθερικού σώματος.

Το ανθρώπινο αιθερικό σώμα μπορεί επίσης να συντονιστεί με τους «ήχους» του αιθερικού σώματος της γης, του ηλιακού συστήματος και του σύμπαντος.  Ανθρώπινοι, γήινοι και συμπαντικοί ρυθμοί διαπερνούν την ανθρώπινη υπόσταση συνεχώς.  Οι αρμονίες των πλανητών που χορεύουν γύρω από τον ήλιο, που επίσης χορεύει στο διάστημα, δημιουργούν τις τέλειες αρμονίες που καθρεφτίζονται στις φόρμες και στα σχήματα του ανθρώπινου όντος.  Οι αιθερικοί ρυθμοί του σύμπαντος αντηχούν μέσα στην ανθρώπινη καρδιά.

Μπορούμε να δούμε ότι το ανθρώπινο όν έχει ένα φυσικό σώμα που συνεχώς ζωογονείται από ένα σώμα ζωής που ονομάζουμε αιθερικό σώμα.  Μπορούμε επίσης να καταλάβουμε ότι κάθε άνθρωπος έχει ένα προσωπικό σώμα επιθυμιών που τον γεμίζει με επιθυμίες.  Το φυσικό, αιθερικό και αστρικό σώμα συνιστούν τα περισσότερο υλικά στοιχεία του ανθρώπινου όντος.  Αλλά υπάρχει και η ψυχική σφαίρα όπου πάλι βρίσκουμε μια τριαδική διαίρεση των ψυχικών ικανοτήτων.  Αποκαλούμε αυτές τις ψυχικές δυνάμεις σκέπτεσθαι, αισθάνεσθαι και βούλεσθαι.

Και όπως το φυσικό, αιθερικό και αστρικό σώμα μπορούν να ραφιναριστούν και να μετασχηματιστούν σε πιο ευαίσθητα αισθητήρια όργανα που μπορούν να βιώσουν αόρατες, υπεραισθητές σφαίρες που διαπερνούν το φυσικό κόσμο, έτσι και το σκέπτεσθαι, αισθάνεσθαι και βούλεσθαι μπορούν να μετασχηματιστούν σε ανώτερες ψυχικές ικανότητες που ονομάζονται οπτασία (σκέπτεσθαι), έμπνευση (αισθάνεσθαι) και φώτιση (βούλεσθαι).  Τόσο οι κατώτερες όσο και οι πιο εκλεπτυσμένες ψυχικές ικανότητες είναι αόρατες στις πέντε αισθήσεις.

Ο έλεγχος των σκέψεων, των συναισθημάτων και της βούλησης είναι τα κύρια κλειδιά της πνευματικής αυτό-ανάπτυξης.  Μπορούμε λοιπόν να περιγράψουμε τα τρία μέρη της εξωτερικής φύσης του ανθρώπινου όντος – φυσικό, αιθερικό και αστρικό.  Μπορούμε επίσης να περιγράψουμε τα τρία μέρη της εσωτερικής φύσης της ανθρώπινης ψυχής – σκέπτεσθαι, αισθάνεσθαι και βούλεσθαι.  Αλλά υπάρχει όμως και ένα ανώτερο μέρος της ανθρώπινης οντότητας.  Ακούσαμε για τις σωματικές και ψυχικές σφαίρες και τώρα θα ακούσουμε για τις ανώτερες σφαίρες των πνευματικών μερών της ανθρώπινης υπόστασης.

Η πνευματική υπόσταση του ανθρώπινου όντος σύμφωνα με το Ρούντολφ Στάινερ αποτελείται από τρία μέρη που ονομάζονται Εαυτός Πνεύμα, Πνεύμα Ζωής και Άνθρωπος Πνεύμα.  Αυτά τα τρία μέρη είναι ελάχιστα ανεπτυγμένα στους περισσότερους ανθρώπους και θα αναπτυχθούν περισσότερο στο μέλλον.  Όταν τα τρία εκλεπτυσμένα μέρη της ψυχής έχουν αναπτυχθεί σε ένα ενιαίο σύνολο, αρχίζουν να εξελίσσουν τον Εαυτό Πνεύμα.  Ο Εαυτός Πνεύμα είναι το τμήμα του ανθρώπινου όντος, που έχει τη συνείδηση ότι είναι ένα αθάνατο όν, που είχε και θα έχει επαναλαμβανόμενες ενσαρκώσεις.  Μόνο τα αιώνια τμήματα της ανθρώπινης ψυχής μπορούν να «ανυψωθούν» στις πνευματικές σφαίρες και να αναπτύξουν τον προσωπικό Εαυτό Πνεύμα.  Μπορεί κάποιος να αποκαλέσει αυτόν τον Εαυτό Πνεύμα ως «τον ανώτερο εαυτό» του ανθρώπινου όντος.

Είναι η Εγώ συνείδηση του ατόμου που μπορεί να κατανοήσει τις αιώνιες ποιότητες του πνεύματος που βρίσκονται στη ζωή και να τις μεταφέρει ως θησαυρούς στον Εαυτό Πνεύμα.

Πολλά πνευματικά μονοπάτια περιγράφουν με σαφήνεια την απαραίτητη αυτο-εξέλιξη για την απόκτηση των θησαυρών αυτών και τη γέννηση αυτού του ανώτερου εαυτού.  Αυτό πάντοτε γίνεται με την ενσωμάτωση υψηλών ιδανικών, αγάπης και ηθικών πράξεων με τις οποίες ο ανώτερος εαυτός, ο Εαυτός Πνεύμα ενδυναμώνεται και συνειδητοποιεί τις αόρατες σφαίρες του πνεύματος.

Αυτό το οποίο είναι ελάχιστα κατανοητό σχετικά με την τρισυπόστατη φύση του ανθρώπινου όντος είναι ότι υπάρχουν τρία διαφορετικά Εγώ (Εγώ συνειδήσεις) στην πνευματική υπόσταση του ανθρώπινου όντος.  Ο Στάινερ μιλάει λίγες φορές για τα τρία Εγώ και ο Σεργκέι Προκόφιεφ κάνει πολύ καλή δουλειά περικλείοντας αυτές τις πληροφορίες στο βιβλίο του Το Μονοπάτι Μύησης του Ρούντολφ Στάινερ και το Μυστήριο του Εγώ.  Οι περισσότεροι σπουδαστές του Στάινερ μόλις τώρα αρχίζουν να εργάζονται στο πρώτο εγώ, το ανώτερο εγώ που βρίσκεται στον Εαυτό Πνεύμα.  Αυτό το ανώτερο εγώ είναι η Εγώ συνείδηση του ατόμου που επανενσωματώνεται.  Μόνο το σκέπτεσθαι χωρίς αισθήσεις που δεν περιορίζεται από υλική αντίληψη μπορεί να εισέλθει στη σφαίρα αυτή.

Το δεύτερο Εγώ του ατόμου είναι επίσης πολύ γνωστό σε μερικά πνευματικά μονοπάτια.  Ο Στάινερ αποκαλεί το δεύτερο μέρος της πνευματικής φύσης του ανθρώπινου όντος, Πνεύμα Ζωής.  Το Πνεύμα Ζωής είναι κατ’ ουσίαν το αιθερικό σώμα του Συμπαντικού Χριστού που μετασχηματίζει το ατομικό ανώτερο Εγώ του Εαυτού Πνεύματος σε ένα αντίγραφο χωρίς Εγώ του ζωντανού Εγώ του Συμπαντικού Χριστού.  Ο Στάινερ αποκαλεί αυτό το Εγώ, το Χριστοποιημένο Ομαδικό Εγώ της ανθρωπότητας.  Αυτό το Χριστοποιημένο Ομαδικό εγώ είναι η προσωπική ανώτερη φύση του Ιησού Χριστού που είναι ο ηγέτης της ιεραρχίας που ονομάζεται Ελοχίμ, τα Πνεύματα της Μορφής.

Μπορούμε να φανταστούμε τον Εαυτό Πνεύμα ως το υψηλότερο εγώ του ανθρώπινου όντος που χρησιμοποιεί τον Ιησού Χριστό σαν πρότυπο για να φτιάξει ένα ανώτερο εγώ που υπερνικά το θάνατο και ανασταίνεται μετά θάνατον μέσα στην αιώνια φύση του ανώτερου εγώ.

Το επόμενο βήμα είναι αυτό που ο υποψήφιος πρέπει να παραδόσει το προσωπικό του ανώτερο εγώ και γίνεται ένα με την Χριστοποιημένη Ομαδική Ψυχή της ανθρωπότητας.  Αυτό το βήμα είναι τρομακτικό επειδή φαίνεται στο άτομο, ότι ο προσωπικός ανώτερος εαυτός του θα εξαλειφθεί. Μόνο σιδερένια πίστη στο Συμπαντικό Χριστό, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας που αποκαλείται ο Υιός του Θεού, μπορεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του ατομικού ανώτερου εαυτού και του Κοσμικού Χριστού.  Θα πάρει κάποιο χρόνο για να κάνουν αυτό το βήμα πολλοί άνθρωποι.  Χρειάζεται πολλή εξέλιξη για να αναπτυχθεί πλήρως ο Εαυτός Πνεύμα πόσο μάλλον το Πνεύμα Ζωής.

Το τρίτο Εγώ είναι πολύ δύσκολο να γίνει κατανοητό με γήινη σκέψη.  Ο Στάινερ σπάνια αναφέρεται σ’ αυτό το ανώτερο εγώ του Κοσμικού Χριστού που μας ενώνει με το σύνολο του ζωδιακού, με το Σύμπαν.  Ο Στάινερ ονόμασε αυτό το τρίτο κομμάτι της πνευματική υπόστασης του ανθρώπινου όντος Άνθρωπος Πνεύμα, ή Πνεύμα Ανθρώπινο, ή το Ανατολικό του όνομα που είναι Άτμαν.  Η τρισυπόστατη φύση του ανθρώπινου όντος δεν θα ήταν πλήρης χωρίς την κατανόηση ότι ο Άνθρωπος Πνεύμα υπάρχει και θα μπορέσει να καλλιεργηθεί στο πολύ μακρινό μέλλον.

Ο Στάινερ επισημαίνει ότι όταν το Πνεύμα Ζωής «παραδίδεται» στον Άνθρωπο Πνεύμα, άλλο ένα χάσμα διανύεται που είναι πολύ πιο τρομακτικό από οποιοδήποτε προηγούμενο.  Η πλήρης παράδοση με πίστη στις ανώτερες οντότητες των ιεραρχιών, που δημιούργησαν το Σύμπαν, ισοδυναμεί με την πλήρη εξάλειψη όλων των δεσμών με τον υλικό κόσμο.  Το σύνηθες περιβάλλον του όντος διαλύεται και ο Άνθρωπος Πνεύμα αντιλαμβάνεται πλήρως το διάστημα που περιλαμβάνει αυτό που ο Στάινερ ονομάζει Ζωδιακό, όλο το έναστρο σύμπαν.

Οι άνθρωποι δεν είναι πλέον άνθρωποι στο σημείο που έχουν ενσαρκώσει πλήρως τον Εαυτό Πνεύμα, το Πνεύμα Ζωής και τον Άνθρωπο Πνεύμα.   Οι άνθρωποι ανέρχονται δια μέσου των τάξεων των ιεραρχιών καθώς καθένα από τα στάδια αυτά ενσωματώνεται πλήρως κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης πνευματικής ανάπτυξης.

Περιγράψαμε την εννεαπλή σύσταση του ανθρώπου για να δείξουμε ότι μέσα στο ανθρώπινο όν βρίσκουμε ομάδες των τριών που συνεργάζονται, όπως έχουμε δει στο ύψιστο παράδειγμα της Θεϊκής Αγίας Τριάδας.  Η ταυτόχρονη αρμονική συνεργασία τριών σφαιρών φαίνεται ότι είναι το κλειδί για την κατανόηση του ανθρώπινου όντος και του σύμπαντος.  Αυτή η τριάδα των δυνάμεων βρίσκεται επίσης και στη φύση της αντίληψης.

Στο βιβλίο του Ρούντολφ Στάινερ Ανθρωποσοφία-Ένα Απόσπασμα βρίσκουμε μιά περιγραφή της αντίληψης ως μιας τριπλής διαδικασίας που γεφυρώνει τον εσωτερικό κόσμο της ψυχής με τον εξωτερικό κόσμο των αισθήσεων.  Σε κανένα άλλο έργο του Στάινερ δεν περιγράφεται η διαδικασία της αντίληψης κατ’ αυτόν τον τρόπο και είναι αναγκαία μια βασική κατανόηση των πολλαπλών τριπλών όψεων της σύστασης του ανθρώπινου όντος για να καταλάβουμε τις ιδέες αυτές.  Χωρίς τη γνώση των τριών Εγώ της πνευματικής φύσης του ανθρώπου, Εαυτός Πνεύμα, Πνεύμα Ζωής και Άνθρωπος Πνεύμα, είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουμε την τριπλή φύση της αντίληψης.

Στο βιβλίο Ανθρωποσοφία-Ένα Απόσπασμα, ο Στάινερ επισημαίνει ότι στη διαδικασία της αντίληψης εμπλέκονται τρείς «οργανισμοί».  Τον πρώτο τον αποκαλεί οργανισμό των εννοιών που είναι βασικά όλες οι μνήμες και οι νοητικές εικόνες ιδεών που έχουν σχηματισθεί από το άτομο για να περιγράψουν τη θέση του στον κόσμο.  Μπορεί κάποιος να αποκαλέσει αυτό τον οργανισμό των εννοιών προσωπική κοσμοθεωρία ή κοσμολογία.  Όταν ένα άτομο αντιλαμβάνεται κάτι στον εξωτερικό κόσμο, ο οργανισμός των ιδεών αναδύει τις ιδέες, τις μνήμες και τις νοητικές εικόνες τις σχετικές με την αίσθηση έτσι ώστε να γίνει ο συσχετισμός με τις προσωπικές εμπειρίες του.  Όσο μεγαλύτερος είναι ο οργανισμός των εννοιών, ή η κοσμοθεωρία, τόσα περισσότερα αντιλαμβάνεται το άτομο όταν κοιτάζει τον εξωτερικό κόσμο.

Ο δεύτερος οργανισμός που εμπλέκεται στην αντίληψη ονομάζεται οργανισμός του Εγώ που χρησιμοποιεί το σκέπτεσθαι για να αντιληφθεί τόσο την αίσθηση του εξωτερικού κόσμου όσο και την αίσθηση του εσωτερικού κόσμου, όπως στην αντίληψη των σκέψεων.  Αυτός ο οργανισμός του Εγώ είναι το όχημα του σκέπτεσθαι.  Η σκέψη καθ’ εαυτή είναι μια σφαίρα νομοτέλειας που βρίσκεται τόσο στον εξωτερικό κόσμο όσο και στους κανόνες του σκέπτεσθαι που βρίσκονται μέσα στον άνθρωπο.  Όταν ένα ανθρώπινο όν σκέπτεται, η διαδικασία της σκέψης σταματά την αντίληψη και το σκεπτόμενο άτομο γίνεται ένα άδειο δοχείο δια μέσου του οποίου ρέουν οι σκέψεις.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι ατομικές τους σκέψεις είναι προσωπικές και ότι δημιουργούν σκέψεις οι ίδιοι τους.  Αυτό αληθεύει για κατώτερες σκέψεις, αλλά το σκέπτεσθαι βάσει κανόνων είναι κάτι το διαφορετικό.  Σκέψεις με βάση κανόνες βρίσκονται εν ενεργεία στη φύση αλλά και στο άτομο που χρησιμοποιεί αυτές τις ίδιες σκέψεις βάσει κανόνων για να κατανοήσει τον εξωτερικό κόσμο.  Οι σκέψεις είναι η γέφυρα μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού κόσμου.  Η διεργασία του σκέπτεσθαι μέσα στο ανθρώπινο όν κατευθύνεται από τις ίδιες οντότητες που χρησιμοποιούν σκέψεις για να εκδηλώσουν τον εξωτερικό κόσμο.  Ο φορέας της σκέψης γεφυρώνει τις εσωτερικές ιδέες του ατόμου με τα ερεθίσματα που έρχονται από τον εξωτερικό κόσμο.

Ο οργανισμός του Εγώ χρησιμοποιεί την εγώ συνείδηση για να συσχετίσει εξωτερικά ερεθίσματα με τον εσωτερικό οργανισμό των εννοιών.  Ο Στάινερ ονομάζει τον εξωτερικό κόσμο των ερεθισμάτων, οργανισμό της δόνησης επειδή όλες οι αντιλήψεις των αισθήσεων μπορούν να συμπυκνωθούν σε δονήσεις ή ήχους.  Κάθε αντίληψη των αισθήσεων φέρνει τον οργανισμό της δόνησης μέσα στον οργανισμό των εννοιών μέσω του οργανισμού του Εγώ.  Οι σκέψεις που συνιστούν το ερέθισμα, ο οργανισμός της δόνησης, γίνεται επίσης η γέφυρα για τη μεταφορά αυτών των σκέψεων μέσα στον οργανισμό των εννοιών.  Δια μέσου της ζωντανής διαδικασίας της σκέψης που χρησιμοποιείται από τον οργανισμό του Εγώ, το ερέθισμα μπορεί να ενωθεί με την έννοια.  Όταν συμβεί αυτό, τα όρια του οργανισμού των εννοιών, η κοσμοθεωρία του ατόμου είναι πλέον αυτή που περιορίζει την αποκάλυψη αυτού που περιέχεται στο ερέθισμα.

Όσο πιο ανεπτυγμένη είναι η κοσμοθεωρία του ατόμου, τόσο αυτό μπορεί άμεσα να αντιλαμβάνεται πνευματικές οντότητες που εργάζονται στα ερεθίσματα. Αυτή η σύνδεση του ερεθίσματος με την έννοια αποτελεί τον κεντρικό εστιασμό ενός από τα βασικά έργα του Στάινερ με τίτλο Η Φιλοσοφία της Πνευματικής Δραστηριότητας.  Αλλά στο βιβλίο αυτό είναι η έμπνευση (αγάπη) που προκύπτει στo σκέπτεσθαι, αυτή που κάνει τη σύνδεση με τον πνευματικό κόσμο.

Τώρα έχουμε τη βάση να κατανοήσουμε πως η εμπειρία των τριών διαφορετικών εγώ εκδηλώνεται στην αντίληψη.  Το πρώτο εγώ βρίσκεται εύκολα σ’ αυτό που βιώνει το άτομο ως προσωπικές μνήμες στον οργανισμό των εννοιών ή την κοσμοθεωρία του (κοσμολογία).  Οι περισσότεροι άνθρωποι ταυτίζονται έντονα με αυτό το εγώ.

Το δεύτερο εγώ βρίσκεται στην εγώ συνείδηση που χρησιμοποιεί το σκέπτεσθαι σαν όχημα για τη συνείδηση να «πάει έξω στον εξωτερικό κόσμο» και να συνδέσει τα ερεθίσματα με τις έννοιες του εσωτερικού κόσμου, με τον οργανισμό των εννοιών.  Άν και η συνείδηση περιορίζεται όταν σκεπτόμαστε, το άτομο συνήθως δεν αντιλαμβάνεται αυτή τη διαδικασία ούτε και εξετάζει συνειδητά τη διαδικασία του σκέπτεσθαι, αυτό που ονομάζεται «σκέπτομαι για το σκέπτεσθαι».  Αλλά όταν αναπτυχθεί η νοητική εξάσκηση, τότε αποκαλύπτεται ότι το σκέπτεσθαι είναι μια ανεξάρτητη διαδικασία, διαφορετική από το σύνολο των σκέψεων και των μνημών ενός ατόμου.  Το σκέπτεσθαι τότε αναγνωρίζεται ως ένας οργανισμός, μιά ζωντανή οντότητα που υπερβαίνει τις ατομικές σκέψεις.  Ο οργανισμός των εννοιών αποκαλύπτεται ότι είναι οργανισμός, μια οντότητα που μεγαλώνει και αναπτύσσεται κάπως ξεχωριστά από τις νοητικές εντυπώσεις (νοητικές εικόνες) που βρίσκονται στο παρελθόν σαν μνήμες.

Αυτό που είναι δυσκολότερο να κατανοηθεί είναι ότι ο οργανισμός των δονήσεων ο εξωτερικός κόσμος των ερεθισμάτων, γίνεται νοητικές εικόνες και μνήμες μέσω της διαδικασίας του σκέπτεσθαι.  Ο οργανισμός των δονήσεων είναι αυτή ακριβώς η οντότητα που μπορεί να αποκαλυφθεί στην αντίληψη όταν η διαυγής σκέψη έχει αναπτυγμένη κοσμοθεωρία που μπορεί με ακρίβεια να συσχετίσει ερεθίσματα με έννοιες.  Εάν η κοσμοθεωρία του ατόμου (έννοιες) συμπεριλαμβάνει και ενσωματώνει πνευματική σχέση με την ιεραρχία των πνευματικών οντοτήτων, τότε τα ερεθίσματα κατανοούνται ως οντότητες που προσπαθούν να αναπτυχθούν και να θρέψουν την προσωπική κοσμοθεωρία του.

Μέσω της οντότητας του σκέπτεσθαι σαν όχημα για την Εγώ συνείδηση η πνευματική αποκάλυψη των ερεθισμάτων φτάνει στον οργανισμό των εννοιών (κοσμοθεωρία).  Όσα περισσότερα αποκαλύπτει η αντίληψη, τόσο μεγαλώνει ο οργανισμός των εννοιών. Ερεθίσματα βάσει κανόνων χτίζουν κοσμοθεωρία βάσει κανόνων στο άτομο.  Όσο περισσότερο αναπτύσσεται η κοσμοθεωρία ή ο οργανισμός των εννοιών, τόσα περισσότερα αποκαλύπτει η αντίληψη, η ο οργανισμός των δονήσεων.  Ο οργανισμός του Εγώ θα πρέπει απλά να αφεθεί και να δημιουργήσει τη γέφυρα από τον εσωτερικό κόσμο στον εξωτερικό κόσμο δια της θυσίας.

Η Εγώ συνείδηση του παρατηρητή θα πρέπει να παραμερίσει σαν δημιουργός και απλά να παρακολουθήσει την αντίληψη χωρίς να θέτει όρια.  Όταν γίνει αυτό, η αληθινή πνευματική φύση της αντίληψης αποκαλύπτεται στο άτομο ως η εργασία των θεϊκών πνευμάτων που ζουν στην ύλη.

Όταν η γέφυρα έχει φτιαχτεί μέσω ανιδιοτέλειας, ο οργανισμός του εγώ αφήνει να περάσουν από μέσα του οντότητες που δραστηριοποιούνται στη νομοτέλεια του εσωτερικού και εξωτερικού κόσμου.  Το εσωτερικό και το εξωτερικό μπορούν να ενωθούν και τότε ερέθισμα και έννοια ενώνονται.  Η εύρεση του αληθινού Εγώ κατά τη διαδικασία αυτή της ευθυγράμμισης και ολοκλήρωσης είναι σύνθετη μια και παρατηρούμε ένα Εγώ στον οργανισμό των εννοιών που περιέχει τις προσωπικές μας μνήμες, και ένα άλλο Εγώ στον οργανισμό του Εγώ που είναι το όχημα της Εγώ συνείδησης που κατά κάποιο τρόπο παίρνει όψη αντικειμένου που παρατηρεί τόσο τον εσωτερικό όσο και τον εξωτερικό κόσμο.

Το τρίτο Εγώ έρχεται από τον εξωτερικό κόσμο δια μέσου της αντίληψης.  Είναι δύσκολη η κατανόηση αυτής της έννοιας και ο Στάινερ αναφέρεται σ’ αυτό το επόμενο στάδιο αντίληψης μόνο μερικές φορές και με λίγους χαρακτηρισμούς.  Περιγράφει τη συνέπεια του βιώματος του ανθρώπου κατά τη διάρκεια της αντίληψης, όπου αυτό που αποκαλεί «υποθετική οντότητα» ή η «εμφυτότητα του Εγώ» αντιλαμβάνεται το ίδιο το Εγώ.  Ο Στάινερ το περιγράφει στο βιβλίο Ανθρωποσοφία-ένα Απόσπασμα:

«Έτσι όταν το Εγώ αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, αυτό συμβαίνει σαν αποτέλεσμα της δραστηριότητάς του (της υποθετικής οντότητας), που έχει το ίδιο περιεχόμενο με το βίωμα του εαυτού του και διαφέρει μόνο στο ότι η δραστηριότητα δείχνει την εμφυτότητά της από έξω, όπου το Εγώ μπορεί να βιώσει την εμφυτότητα μόνο μέσα στον εαυτό του»

Η τρίτη Εγώ συνείδηση έρχεται προς τον οργανισμό του Εγώ από τον εξωτερικό κόσμο ως μια «υποθετική οντότητα» ή «εμφυτότητα του Εγώ».  Ο Στάινερ αναφέρει σε αρκετές διαλέξεις ότι το ανθρώπινο Εγώ έρχεται να συναντήσει τον εαυτό του από τον εξωτερικό κόσμο.  Αυτό λοιπόν εξηγεί γιατί η αντίληψη είναι κλειδί στην αυτο-εξέλιξη.  Το τρίτο Εγώ προέρχεται από κάποιου τύπου οντότητα από τα έξω και ότι αυτή η οντότητα είναι το τρίτο Εγώ του ανθρώπινου πνεύματος, ο Άνθρωπος Πνεύμα.  Μπορούμε τώρα να καταλάβουμε ότι ο οργανισμός των εννοιών δημιουργεί το πρώτο Εγώ που τελικά έρχεται να ζήσει στον Εαυτό Πνεύμα, τον ανώτερο εαυτό, την ανώτερη Εγώ συνείδηση που είναι ατομική.

Ο οργανισμός του Εγώ δημιουργεί το δεύτερο Εγώ που μπορεί να μετασχηματισθεί δια μέσου του Πνεύματος Ζωής στο Εγώ του Συμπαντικού Χριστού, το Χριστοποιημένο Εγώ, που βοηθά στη δημιουργία της Χριστοποιημένης Ομαδικής Ψυχής της Ανθρωπότητας.  Ο οργανισμός της δόνησης δημιουργεί το τρίτο Εγώ που μπορεί να μετασχηματισθεί σε Άνθρωπο Πνεύμα.  Ο οργανισμός της δόνησης στον εξωτερικό κόσμο φέρνει το Χριστοποιημένο Πνεύμα στη σφαίρα του Ζωδιακού, τη συμπαντική σφαίρα των έναστρων ουρανών.

Ο οργανισμός των εννοιών σχετίζεται με την Εγώ συνείδηση που ζει στο παρελθόν.  Ο οργανισμός του Εγώ συσχετίζει την Εγώ συνείδηση με τη ζωή στο παρόν.  Ο οργανισμός της δόνησης σχετίζει την Εγώ συνείδηση με τη ζωή που ρέει στο ανθρώπινο όν από το μέλλον.  Το τρισυπόστατο ανθρώπινο πνεύμα ξεπερνά χώρο και χρόνο και ζει στη συνείδηση που είναι απεριόριστη.

Όταν το παρελθόν (έννοιες) συναντά το μέλλον (ερεθίσματα) στην παρούσα στιγμή (ζωντανή σκέψη), τότε η αληθινή φύση των αιώνιων εκδηλώσεων των ιεραρχιών γίνεται διάφανη στην αντίληψη.

Η κοσμοθεωρία του ατόμου πρέπει πρώτα να γίνει επαρκής για να χωρέσει την Κοσμική Σοφία που βρίσκεται πίσω από την ύλη που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις. Η ύλη είναι πνεύμα που έχει επιβραδυνθεί.  Η σωστή αντίληψη ξαναζωντανεύει την ύλη για να γίνει πάλι πνεύμα.  Οι ξυπνημένες όψεις των τριών Εγώ μπορούν να δώσουν τη δυνατότητα στην αντίληψη να γίνει αποκάλυψη που ξεσκεπάζει το πνεύμα που βρίσκεται πίσω από την ύλη.  Αυτό είναι στην πραγματικότητα το Γεγονός της Δαμασκού.

Όταν ο Σαούλ είδε το Χριστό στο αιθερικό πεδίο στη δόξα Του, το αστρικό φως του Πρόδρομου τον έριξε στο χώμα και τον τύφλωσε.  Αυτός είναι ο συντομότερος τρόπος για να σταματήσει η υλική, υλιστική αντίληψη και να ιδωθεί η πραγματική φύση του πνεύματος.  Η τύφλωση στη γοητεία του εξωτερικού κόσμου της αισθητηριακής αντίληψης, αποτελεί συχνά προαπαιτούμενο της πνευματικής ανάπτυξης.  Μια φωνή μίλησε στο Σαούλ αν και κανείς άλλος δεν την άκουσε.  Κατόπιν ο Ανανίας γιάτρεψε την τύφλωση του Σαούλ και του δίδαξε τη σοφία του Συμπαντικού Χριστού. Το Γεγονός της Δαμασκού του άνοιξε την όραση (μέσα από το εκτυφλωτικό αστρικό φως) του αιθερικού πεδίου όπου ζει ο Συμπαντικός Χριστός.

Ο Χριστός εμφανίστηκε σε αστρικό όραμα και μίλησε στο Σαούλ από το αιθερικό επίπεδο.  Ο ίδιος ο Χριστός προσκάλεσε το Σαούλ στο Γεγονός της Δαμασκού.  Πολλοί άνθρωποι στην εποχή μας προσκαλούνται με παρόμοιο τρόπο αν και δεν μπορούν να καταλάβουν τι τους συνέβη, ώσπου κάποιος «μεταφραστής» σαν τον Ανανία να σταλεί και να τους διδάξει τα σχετικά με αυτό που είδαν.

Το Γεγονός της Δαμασκού είναι κάτι που θα συμβεί σε όσους πραγματικά βλέπουν μέσα στο αιθερικό δια του αστρικού φωτός.  Είναι μια αποκάλυψη σαν την Αποκάλυψη του Ιωάννη.  Κάθε υποψήφιος στο μονοπάτι της μύησης θα πρέπει να πλοηγηθεί στο αστρικό πεδίο και να βρει το δρόμο του στη ζώσα σφαίρα της Φαντασίας (ανώτερο σκέπτεσθαι) πριν βρει τον ανώτερο εαυτό του.  Η Σοφία βοηθά την ψυχή να βρει το πρώτο Εγώ, τον Εαυτό Πνεύμα, με το να παρέχει την απαιτούμενη Σοφία για την κατανόηση του Συμπαντικού Χριστού.  Ο Χριστός οδηγεί το δεύτερο Εγώ, το Πνεύμα Ζωής, στο να γίνει ένα με τα άλλα Χριστοποιημένα Πνεύματα.

Χρειάζονται οι συνδυασμένες προσπάθειες των δύο Τριάδων της Αρσενικής (Πατέρας-Υιός-Άγιο Πνεύμα) και της Θηλυκής (Μητέρα-Θυγατέρα-Αγία Σοφία) για να γεννηθεί το τρίτο Εγώ, ο Άνθρωπος Πνεύμα, που ανοίγει το Χριστοποιημένο Εγώ στο Ζωδιακό των συμπαντικών οντοτήτων.

Όταν πλέον έχουν τελειοποιηθεί και τα τρία Εγώ, το άτομο γίνεται ένα θεϊκό όν που έχει ανέλθει μέσω των ιεραρχιών των Αγγέλων, Αρχαγγέλων και Αρχαί (πνεύματα του χρόνου).  Ο χώρος και ο χρόνος έχουν ξεχαστεί προ πολλού και μόνο πανταχού παρούσα συμπαντική συνείδηση υπάρχει σ΄εκείνο το στάδιο της εξέλιξης.  Αυτός είναι ο απώτερος στόχος της ανθρώπινης πνευματικής ανάπτυξης.

Όταν ένα άτομο βιώσει το Γεγονός της Δαμασκού πριν αναπτύξει την κοσμοθεωρία της σοφίας, μπορεί να έχει την εμπειρία του Σαούλ.  Μπορεί να μη καταλάβει τι συνέβη και κατόπιν να χρειαστεί ένα δάσκαλο που θα του μεταφράσει την εμπειρία και θα το εκπαιδεύσει στο μονοπάτι της σοφίας, στη Σοφία.

 Όταν η Σοφία του Χριστού κατανοηθεί και ενσωματωθεί, το Γεγονός της Δαμασκού γίνεται κατανοητό ως μια ακριβής εμπειρία της αντίληψης που αποκαλύπτει τον πνευματικό κόσμο που βρίσκεται πίσω από τον υλικό.  Όταν αντιλαμβανόμαστε τον εξωτερικό κόσμο με τα μάτια του πνεύματος, θα κινηθούμε μέσω του αστρικού φωτός και θα δούμε τον Συμπαντικό Χριστό ζώντα και ενεργό στο αιθερικό πεδίο.  Τότε κάθε θέαση μπορεί να προσθέτει στην αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος σχετικά με τα έργα του Συμπαντικού Χριστού στη ζωντανή ουσία της γης και ότι, η Σοφία ως Μητέρα του Κόσμου εργάζεται μαζί με το Χριστό για τη λύτρωση όλης της ύλης.  Η Σοφία (Μητέρα) και ο Χριστός (Υιός) φέρνουν τον Εαυτό Πνεύμα και το Πνεύμα Ζωής στη σφαίρα του Ανθρώπου Πνεύματος όπου τα τρία Εγώ ενώνονται για να συναντήσουν τον Πατέρα.

Αυτό είναι το σημείο από όπου ξεκίνησε το ανθρώπινο Εγώ και πρέπει κάποια μέρα να επιστρέψει για να πάρει την πνευματική του κληρονομιά.  Τότε η ανθρώπινη τριάδα των Εγώ ενώνεται με τη θεϊκή τριάδα όπως ένα παιδί με τους γονείς του.

Σχετικές ιστοσελίδες μας:

www.ourspirit.com

www.gospelofsophia.com

www.neoanthroposophy.com

www.eternalcurriculum.com

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s